2 september 2010
Theater, Verwarring
Geen reacties

Op donderdag 2 september gaat voor de vijfde keer het Amsterdamse Fringe Festival van start. Begonnen als een bijgerecht voor het Nederlands Theater Festival is het inmiddels een volwaardig theaterhoofdgerecht geworden voor makers en liefhebbers van theater dat in alle opzichten de randen opzoekt. Rafelig en ruw, maar onmiskenbaar interessant en prikkelend. Waar het Nederlands Theater Festival de hoogtepunten van een theaterseizoen laat zien, geeft het Fringe Festival een kijkje in de toekomst. De foto hierboven is van Tom Bakker en laat Fransesca Wagenaar zien, die met haar voorstelling Hengstenbal op het festival te zien zal zijn .
30 augustus 2010
Algemeen
1 reactie
Vandaag is het een jaar geleden dat Yonit uit het leven stapte. De vierde poging in de tijd dat ik haar kende. Ik heb twee keer voor haar 112 gebeld en heb haar bij de voorlaatste poging zelf gevonden. En daarbij staat me onze eerste ontmoeting, bijna twee jaar geleden, nog zo helder voor ogen. Ik zie haar nog zitten in de IJ-kantine in Amsterdam-Noord. Stralende glimlach, grote ogen, en een verwachtingsvolle blik. Een mooie, leuke vrouw. Een paar stappen dichterbij zag ik haar onderarmen met daarop meer littekens dan ik ooit bij een mens heb gezien. Ze sneed dus. Ik schrok. Dat beeld van wanhoop en diepe ellende paste gewoon niet bij de brok levenslust die ik op dat moment voor me zag. Ik wist dat ik er goed aan deed om afstand te houden, maar ik had me al laten inpakken.
27 augustus 2010
Algemeen
Geen reacties
This review is in English because of my application for the FRINGE REVIEWERS INCUBATOR 2010. In the future, I may write more reviews in English.
26 juli 2010
Multimedia, Theater
Reacties uitgeschakeld
Celluloid Fever maakt theater waarbij videoprojectie en muziek een belangrijke rol spelen. Natuurlijk speelt muziek altijd al een rol in theater en videoprojectie is inmiddels ook een standaard gereedschap geworden voor theatermakers, maar Celluloid Fever gaat een stap verder. De videobeelden zijn nooit uitsluitend decor, maar maken een daadwerkelijk deel uit van de voorstelling. De handeling op het toneel, de muziek en wat er projectieschermen gebeurt vormen een geheel. Daarbij kan zelfs een dialoog over het scherm heenreiken. De verdienste van Celluloid Fever is dat er zo boeiende voorstellingen ontstaan die veel verder gaan dan het gebruik van een multimedia trukendoos. Een onderhoudende en doordachte vorm van totaaltheater.