4 april 2012
Algemeen
Reageren uitgeschakeld
De stichting sArte.nl waar ik voor werk is ooit begonnen vanuit de behoefte om onderzoek te doen naar de mogelijkheden van nieuwe media bij het ontsluiten van cultureel erfgoed. Gaandeweg is die doelstelling uitgebreid met het daadwerkelijk realiseren daarvan en lukt het de stichting zowaar mij te betalen om daaraan mee te werken. Veel financiele armslag levert het echter niet op, zeker niet in een tijd dat cultuur als een verwerpelijke linkse hobby wordt beschouwd. Reden om eens uit te kijken naar andere mogelijkheden om aan je doelstellingen te werken.
18 februari 2012
Algemeen
Reageren uitgeschakeld
Ik ben niet religieus in die zin dat ik me niet gebonden voel door de regels van wat voor kerk ook. Ik ben ook zeker geen Atheist, wat volgens mij ook een vorm van religie is. Maar ik herken mezelf in geen enkele religieuze groepering. Toch zijn er weinig onderwerpen die me zo boeien als religie. Het is blijkbaar een essentiele behoefte van de mens. Maar mijn eigen kennis en ervaring is toch heel erg beperkt door mijn eigen christelijke en vooral Katholieke achtergrond. Ik was dan ook erg blij dat de Israelische Dana die afgelopen dagen bij me op bezoek was me uitnodigde voor een Sjabbat maaltijd. Iets wat ik al heel lang eens wilde meemaken.
5 december 2011
Algemeen
Reageren uitgeschakeld
De Sint is mij vergeten
Hij zag me weer niet staan
Niets lekkers om te eten
Niets leuks om in uit te gaan
De Sint is mij vergeten
De oude veteraan
Laat het weer eens afweten
Die heilige birmaan
De Sint is mij vergeten
Zat aan de valeriaan
At veel te veel boleten
Dronk als een baviaan
3 november 2011
Algemeen
Reageren uitgeschakeld
Twee tafels en een stoel. Zij staat achter een tafel waarop een dik boek ligt met daarin performance beschrijvingen van body-art kunstenaars. Willekeurig slaat ze het open en noemt een naam en de pagina waarop de naam genoemd wordt. Hij zit en geeft het aantal seconden die zij uit het boek mag voorlezen. Een aantal dat veel lijkt op het pagina-nummer. Zij loopt naar een plek achter een projectiescherm waarop ze ook meteen verschijnt. Ze begint voor te lezen. Body-art perfomances zijn de meest extreme die je je kunt voorstellen. Er vloeit altijd bloed. Ze leest de teksten rustig en zonder emotie. Als het aantal toegekende seconden is verstreken, onderbreekt hij haar. Een enkele keer gaat niet zij iets vertellen, maar hij. Hij gaat dan vóór het scherm staan en is dan opeens Hassan Ma’moun, die ooit bij zijn werkgever in Beiroet totaal onverwachts het vuur opende op zijn collega’s. Hij doodde er acht en verwonde er vier. De dialogen die de man en de vrouw voeren zijn in het Engels. De teksten die voor en achter het scherm gesproken worden zijn in het Arabisch. Op het videoscherm verschijnt dan de vertaling in het Duits.
30 oktober 2011
Algemeen
Reageren uitgeschakeld
Het zal je maar gebeuren. Ga je met je (veel) jongere vriendin op vakantie naar Spanje, raak je je koffer kwijt, is daar je hotel overboekt en word je overgeplaatst naar een appartement dat een eind lopen is, maar wel pal aan het strand ligt. In dat appartement heeft echter ook al een ander stel zijn intrek genomen. En alsof dat niet genoeg is, valt de regen met bakken uit de lucht en vergaat na een paar dagen een tanker voor de kust zodat het strand besmeurd raakt met een dikke laag stookolie. Een stapel complicaties waar een gemiddelde kluchtenschrijver zich niet aan zou wagen. Maar wel de Haarlemse toneelgroep Het Volk, die al 35 jaar eigenzinnig volkstoneel maakt, die hiermee een hilarische theateravond brengt met de voor deze groep zo herkenbare ingrediënten als sterke dialogen, overtuigende personages en diep inzicht in de interactie tussen mensen.
